Ahh, mamy grudzień, śnieg za oknem (jeszcze) leży , a za 2 tygodnie.. :) zacznie się najpiękniejszy czas w roku, który uwielbia każdy (nawet jeśli mówi, że nie!) - BOŻE NARODZENIE :)

A co innego, kojarzy się ze Świętami bardziej niż .. PIERNIKI? :)

Tak, wszyscy uwielbiamy te ciasteczka, pełne korzennych przypraw .. a ile zabawy, przy ich ozdabianiu! :))


Te pierniki, które chce Wam pokazać co roku robi moja ciocia. Przepis ma już chyba z dobre 50 lat i jest najlepszy na świecie, tyle powiem :D . W tym roku, postanowiłam, że spróbuje, a co tam! Do oryginału nie dorównam, ale kiedyś musi być ten pierwszy raz :)

No i , mimo kilku kryzysowych sytuacji... :D, wyszły pyszne! :)

Więc , zapraszam po przepis!

Składniki:

• 1 kg mąki( najlepiej mieć jeszcze z 0,5 kg w zapasie, bo ZAWSZE trzeba dosypywać - taki urok :D)
• 1 kostka smalcu
• 1 kostka margaryny
• 1 szklanka wody
• 1 słoiczek sztucznego miodu (400 gram)
• 100 g ciemnego kakao
• 2 całe jajka + 2 żółtka
• 1 szklanka cukru
• 3 przyprawy korzenne do piernika
• po 1/2 łyżeczki gałki muszkatołowej i cynamonu
• 1 łyżeczka sody
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia

Przygotowanie:

Rozgrzewamy piekarnik do 180stopni.

Margarynę, smalec(zostawić papierek do smarowania blachy!), miód, wodę, cukier i kakao - wrzucić do garnka i na wolnym ogniu rozpuścić. OSTUDZIĆ!!! Połowę mąki wsypać do miski, wlać nasze ostudzone składniki i wymieszać drewnianą łyżką. Dodać resztę mąki, przyprawy , jajka, żółtka i zacząć zagniatać na oprószonej mąką stolnicy.

I teraz uwaga!: Pierniki lubią być długo ugniatane. :)) Bawmy się ciastem- rolujmy, bijmy, uderzajmy od stolnicę. Pomaltretujmy je trochę :D a przy okazji poćwiczmy! można się nieźle zgrzać. :DD Ciasto musi zrobić się błyszczące(na początku jest, ale od tłuszczu). Myślę, że ok. 30 minut będzie dobrze.

Ciasto musi być takie, żeby dało się wałkować. Na pewno, będzie trzeba dosypywać mąki. Musicie wyczuć tę konsystencję-nie może się kleić ani rwać, żeby można było wyciąć kształty.

Z gotowego ciasta bierzemy porcję. Podsypujemy mąką z dwóch stron i rozwałkowujemy, na około 0,5 -1 cm grubości ( nie mogą być zbyt cienkie, bo nie będą miękkie)

Wycinamy foremką kształty naszych pierniczków i układamy na natłuszczonej smalcem blaszce.

Pieczemy około 20 minut.(czas trzeba kontrolować, pierniki szybką mogą się przypalić. Przy ruchu blachą powinny się od niej odczepić.)

I tak do wyczerpania ciasta. :)

Ozdobić ! :)

Przechowywać w szczelnie zawiniętej siatce(a najlepiej dwóch), a w święta zajadać :) (najlepsze są takie "odstane" :))

Smacznego!

No i dzisiaj - macarons :)

Nie są one jakoś bardzo udane... niestety.

Ale jak na pierwszy z pierwszych razów, to mogę powiedzieć, że jestem zadowolona :)

Ich smak było boski, pojawiła się ta ich charakterystyczna stopka i były chrupiące na zewnątrz i ciągnące w środku :)

Jeśli chodzi o błędy, które mogłam popełnić to: migdały, które kupiłam były za grubo zmielone ( a ja nie doczytałam, że powinien to być puch), miałam na początku za dużą temperaturę i porobiły mi się takie puste kapelusiki , miałam za duże porcje ciasta i wyszły za wysokie, poza tym, dopiero potem zobaczyłam , że na oryginalnym przepisie wszystkie składniki były ze sobą zmiksowane, a ja próbowałam je wymieszać łyżką - ale nie wiem, czy to miało wpływ na to jak wyszły.

No :) więc pierwszą "wpadkę" mam za sobą, na szczęście zrekompensował mi ją ich smak i połączenie z budyniowym kremem waniliowym (made by moja mama :))

Jeśli mimo tych ich wad, nie zniechęciłam Was do tych moich bezików, to zapraszam :))

• 3 białka( ja swoje suszyłam 24h)
• 110 g migdałów (będzie trzeba je zmielić; może być gotowa mączka migdałowa)
• 210 g cukru pudru
• 30 g cukru
• 3 łyżki kakao
• 1/2 łyżeczka wody

Przygotowanie:

Białka oddzielamy od żółtek. Ja swoje białka suszyłam 24h, tak jak to było proponowane na innych stronach.

Zmielone migdały mieszamy z cukrem pudrem.

Białka ubijamy ze zwykłym cukrem na sztywną pianę. Następnie dodajemy nasze zmielone migdały z cukrem i kakao- wszystko razem mieszamy za pomocą miksera.

Przygotowujemy blachy pokryte papierem do pieczenia.

Gotowe ciasto, nakładamy do szprycy i wyciskami krążki o średnicy około 3 cm, pozostawiając między nimi odstępy.

Tak przygotowaną blachą z ciasteczkami uderzamy o kanapę, żeby pozbyć się bąbelków powietrza i wystających rożków na ciasteczkach (jak widać- u mnie nie chciały się pochować :(( )

Odstawiamy nasze ciasteczka na 30 minut, żeby trochę przeschły u góry - dzięki temu, nie popękają.

W tym czasie, rozgrzewamy piekarnik do max 150 stopni.

Po upływie 30 minut, wstawiamy nasze macarons do piekarnika i pieczemy około 15-20 minut.

Upieczone, studzimy.

Składniki na krem:

• 3 łyżki mąki
• 6 łyżek cukru
• 500 ml mleka
• 1 łyżeczka cukru wanilinowego
• 1 kostka zimnego masła

Przygotowanie:

Z naszego 0,5 l mleka zabieramy pół szklanki w którym rozrabiamy nasze 3 łyżki mąki.
Pozostałą ilość mleka zagotowujemy z cukrem i cukrem wanilinowym.

Kiedy mleko się zagotuje, dodajemy naszą mąkę rozrobioną  z mlekiem i dokładnie mieszamy.
Gotujemy chwilę, ciągle mieszając aż zgęstnieje i zrobi nam się pyszny budyń :)

Odstawiamy do ostudzenia.

Zimne masło siekamy i rozcieramy mikserem. Następnie, dodajemy po łyżce zimnego budyniu.
Wszystko ucieramy na gładką masę.

Gotowym kremem, przekładamy dwa makaroniki.

GOTOWE!

Smacznego :)

Ostatnie kilka dni to miła zmiana, po tej nieprzyjemnej pogodzie z poprzedniego tygodnia.
W końcu wyszło słońce, a ja dzisiaj wybrałam się z babcią na spacer do Orłowa :) przygrzało nas trochę, nie powiem... :D a w telewizji straszyli, że zimno będzie.. nikomu już nie można ufać! :)

Osobiście, lubię sobie osładzać życie dobrym jedzeniem, a zwłaszcza deserami. Miniona sobota minęła mi na gotowaniu, bo co innego można było robić w tak zimny i ponury dzień?

Taka właśnie jestem:
Kiedy jest mi smutno - GOTUJĘ,
Kiedy jestem zdenerwowana - GOTUJĘ,
Kiedy mam dobry humor - GOTUJĘ... :)

To mnie uspokaja, pozwala odstresować i napawa dumą, kiedy moje danie smakuje mi i innym :)

Nooo, uzewnętrzniłam się :D ale do czego zmierzam..

Weekend był pochmurny, ponury i chyba z lekka deszczowy, a ja w piątek dorwałam się do przepisów mojej babci :>

a co jest lepszego na rozweselenie od pysznego kruchego ciasta z dżemem i bakaliami? :))
Upiekłam w sobotę, a w niedzielę próbowałam polubić pochmurną jesień w Parku Kolibki.



Może chociaż tym plackiem, który nie jest nadziany świeżymi owocami, ale mnóstwem pysznych bakalii i dżemem z działkowych czarnych porzeczek, pokażę Wam, że jesień czasem da się lubić? :)

Zapraszam po przepis na TARTY PLACEK z dżemem i bakaliami. :)



Składniki:

 Spód:

•  250 g margaryny(1 kostka)
•  20 dag cukru
•  3 żółtka
•  60 dag mąki
•  1 łyżeczka proszku do pieczenia
•  1-2 łyżki śmietany (12-18%)
•  1 łyżka kakao

Nadzienie:

• słoiczek dżemu porzeczkowego (wg Babci najlepiej powidła :))
•  posiekane bakalie ( ja użyłam orzechów laskowych, rodzynek, wiórków kokosowych i suszonych moreli)

Piana z białek:

• 3 białka
• ok. 1/2 szklanki cukru
• szczypta soli

 Przygotowanie:


Żółtka utrzeć w cukrem. Dodawać margarynę i dalej ucierać. Dodawać po łyżce przesianą z proszkiem do pieczenia i aromatem rumowym mąkę, na końcu dodać 1 łyżkę śmietany. Masę przełożyć na stolnicę i zagnieść na gładkie ciasto ( jeśli jest za suche, dodać jeszcze śmietany). Podzielić na 3 części. Do jednej z nich dodać łyżkę kakao i zagnieść. Jedną porcję jasnego ciasta odłożyć, a pozostałe dwie części zawinąć w folię i włożyć do zamrażalnika na około 20-30 minut.

Ubić białka z cukrem na bardzo sztywną pianę.

Formę ( u mnie tortownica 24 cm średnicy, może to być duża blacha-ciasto będzie niższe i bardziej chrupiące) wyłożyć papierem do pieczenia i posmarować masłem. Wylepić formę odłożonym jasnym ciastem. Posmarować dżemem. Na to zetrzeć na tarce, na grubych oczkach, ciemne ciasto. Następnie wyłożyć posiekane bakalie, później pianę z białek. Na samym końcu zetrzeć jasne ciasto na tarce.

Piec w nagrzanym do 180 stopni piekarniku, przez około 50-60 minut.
Jak widać na zdjęciach, góra nieco mi się przypiekła. Żeby tego uniknąć, należy zrumienioną górę ciasta przykryć na dalszy czas pieczenia folią aluminiową.


Smacznego! :)

Są w życiu każdego człowieka takie momenty, kiedy wszystko jest do kitu, wszyscy nas denerwują, jesteśmy źli, sfustrowani i nic nie idzie po naszej myśli... Kobiety mają tak co miesiąc :)

Ja w tych "gorszych" dniach potrzebuje dużo, dużo czekolady... myślę, że nie tylko ja i większość czytających mnie pań pokiwa teraz głowami. CZEKOLADA to lekarstwo na wszystko. Od stresu, przez kłótnie, aż po rozstanie z facetem.

Osobiście, kiedy dopada mnie chandra , a na dodatek pokłócę się jeszcze z partnerem to MUSZĘ coś upiec. To mnie wycisza, a oczekiwanie na przygotowywane smakołyki poprawie mi humor.

Te muffinki są pełne szczęścia. Puszyste, wilgotne, ale przede wszystkim MOOOCNOO czekoladowe. Poprawa humoru gwarantowana !

Zapraszam na przepis na najlepszy poprawiacz nastroju: Muffinki czekoladowe wg. Nigelli Lawson.

Składniki (na 12 sztuk):

• 1 i 3/4 szklanki mąki pszennej
• 2 łyżeczki proszku do pieczenia
• 1/2 łyżeczki sody
• 2 łyżki kakao(lubię mocno kakaowe więc zawsze sypię więcej :))
• 3/4 szklanki cukru pudru(dałam zwykły w krysztale)
• 3/4 szklanki groszków czekoladowych plus 1/4 do posypania (użyłam tabliczki czekolady mlecznej, posiekanej)
• 1 szklanka mleka
• 1/2 szklanki oleju
• 1 jajko
• 1 łyżeczka ekstraktu waniliowego (ja używam zawsze zwykłego cukru wanilinowego)

Przygotowanie: